News

Lex in IT

Zerwanie stałych stosunków handlowych w prawie francuskim

Zerwanie stałej relacji handlowej pociąga za sobą we Francji sporą dozę ryzyka. Niniejszy artykuł ma na celu wyjaśnienie podstawowych aspektów tego typowo francuskiego zjawiska prawnego.

Czym jest “trwała” relacja handlowa?

Pierwszym refleksem jest określenie trwałości relacji handlowej na podstawie czasu trawania tejże relacji. Tymczasem może być to mylne gdyż najczęściej element ten jest niewystarczający.

Inne kryteria powinny również zostać wzięte pod uwagę takie jak : stały i regularny przepływ handlowy, brak ciągłości niezależnych umów, ewentualna niestałość relacji oraz możność udowodnienia przez poszkodowanego, że jego oczekiwania co do ciągłości relacji były zasadne.

Za wyjątkiem szczególnych przypadków, relacja może być uznawana za “ trwałą” już od 18 miesięcy jej istnienia, jeżeli inne wymagane kryteria są spełnione.

Sądy analizują trwałość relacji na podstawie różnych czynników, a mianowicie  zrealizowanych inwestycji, przyznanej wyłączności, popularności produktów, stanu zależności ekonomicznej poszkodowanego czy  wzrostu obrotów.

 Nie jest konieczne, by relacja była zawarta na podstawie umowy pisemnej.

A zatem jak określić nagły charakter zerwania stosunków handlowych?

Zerwanie stosunku handlowego, częściowe lub całkowite, jest postrzegane jako nagłe w przypadku gdy charakteryzuje się dwiema cechami. Po pierwsze, pozabawia ona pokrzywdzonego niezbędnego czasu na zraeorganizowanie swojej działalności, a po drugie, nie została ona zakomunikowanakontrahentowi na piśmie.

Długość  należnego okresu  wypowiedzenia  trzeba oceniać idywidualnie dla każdego konkretnego przypadku. Dla przykładu, rozważnie jest zachować sześciomiesięczny okres wypowiedzenia przed zakończeniem stosunku handlowego trwającego od 5u lat. Nierzadko sędziowie narzucają okres wypowiedzenia dłuży od tego, który został  przewidziany w umowie.

Jakie ryzyko ponosi firma zrywajaca w sposób nagły stosunki handlowe ?

–           Naprawienie szkód

Autor nagłego zerwania stosunków musi naprawić szkody : nie te spowodowane samym zerwaniem, ale te, które wynikają z nagłości i brutalności tego zerwania.

W zasadzie, poszkodowany może powoływać się na utratę marży (najczęściej brutto) wynikającą z braku okresu wypowiedzenia, jak również na poniesione straty wartości zapasów; koszty finansowe czy te związane za zwolnieniami pracowników.

–           Kara grzywny w wysokości 2 milionów euro

Minister Ekonomii i Prokuratura mogą domagać się od sądu orzeczenia w stosunku do autora nagłego zerwania stosunków zawieszenia jego działalności, zwrotu należności i nałożenia grzywny o maksymalnej wysokości 2 milionów euro.

Minister i Prokurator mogą działać przeciw winowajcy nawet jeśli poszkodowany się temu sprzeciwia. Natomiast, muszą oni poinformować o tym wcześniej obie strony procesu za każdym razem gdy korzystają z tego prawa  (i jest to relatywna nowość),

–           Naprawa szkody osobistej wspólników spółki

Sąd najwyższy (kasacyjny) potwierdził niedawno, że wspólnicy poszkodowanej spółki mogą działać przeciw kontrahentom ich spółki, jeśli powołają się na szkodę osobistą różniącą się  od tej poniesionej przez spółkę.

Tymczasem udowodnienie tej szkody nie zawsze jest łatwe. Dla przykładu, fakt bycia zmuszonym do sprzedaży swoich udziałów za cenę niższą niż oczekiwana, z powodu strat poniesionych przez spółkę na skutek nagłęgo zerwania stosunków handlowych, nie jest uważany za szkodę osobistą wspólnika odrębną od szkody spółki.

Aby odnieść sukces w dochodzeniu o odszkodowanie, współnicy nie powinni powoływac się na szkodę wynikającą z tej poniesionej przez spółkę. Natomiast, mogą oni utrzymywać, że działanie sprawcy było w rzeczywistości  wymierzone w ich samych. W tym przypadku, będą musieli wykazać, że zerwanie relacji miało na celu wywołanie trudności finansowych spółki po to aby narzucić im dodatkowe wydatki (takie jak podwyższenie kapitału) i/lub doprowadzić do utraty przez nich  kontroli spółki.

Decyzje sądów dostarczają bardzo precyzyjnych przykładów zerwania stosunków handlowych pomiędzy przedsiębiorstwami i rzeczywistych niebezpieczeństw na jakie narażone są spółki założone we Francji. W zwiazku ze specyfiką praktyk każdego sektora ryzyko ciąży na każdym przedsiębiorstwie i z tego tytułu każde z nich powinno być czujne, w stosunku do swoich dostawców jak i klientów.

Niestety, spółki zagraniczne założone we Francji często odkrywają to po czasie.

Autor: Me Tudor Dobrinescu

Tłumaczenie z języka francuskiego : Anna Maria SMYCZEK

Leave a Reply

*